.png "kathaweb malayalam")
Story by മുഹമ്മദ് നിസാം
നസീബ് തന്റെ ഭൂതകാലത്തെ കനൽവഴികൾ ഒന്നോർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ ഓർമ്മകൾക്ക് രക്തത്തിന്റെ ഗന്ധവും കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു. "എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പെങ്ങളെയാണ്—ഷഹാന. അവൾ ഇന്ന് കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ ജീവിതത്തിലും വീട്ടിലും വെളിച്ചം ഉണ്ടായേനെ. ഉമ്മയും ഉപ്പയും നേരത്തെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമായിരുന്നു പരസ്പരം തണൽ. പക്ഷേ, ഒരു രാത്രികൊണ്ട് എല്ലാം തകർന്നുപോയി." നസീബ് ഇല്ലാത്ത നേരങ്ങളിൽ വീട്ടിൽ ചില അപരിചിതർ വരാറുണ്ടായിരുന്നു. ഷഹാനയെ ഉപദ്രവിക്കാനായിരുന്നു അവരുടെ വരവ്. ഒരു ദിവസം നസീബ് വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ വാതിൽ മലർക്കെ തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇരുപതു വയസ്സുകാരനായ നസീബ് പരിഭ്രമത്തോടെ അകത്തേക്ക് ഓടിക്കയറി. ഷഹാനയുടെ മുറിയിൽ സാധനങ്ങളെല്ലാം വാരിവലിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. ആഭരണങ്ങളും പണവും മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഉറക്കത്തിലായിരുന്ന ഷഹാനയെ അവൻ വിളിച്ചുണർത്തി.
"ഷഹാനേ... എണീക്ക്! നിന്റെ മാലയും ആഭരണങ്ങളും ആരോ മോഷ്ടിച്ചു!"
അവൾ പകച്ചുപോയി. "ഞാൻ വാതിൽ അടച്ചു കിടന്നതാണല്ലോ നസീബ്ക്കാ... ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?"
അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. പിന്നീട് സംഭവിച്ചത് അതിലും ഭീകരമായ ഒന്നായിരുന്നു. പെങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട ആഭരണങ്ങൾ തിരികെ വാങ്ങി നൽകാൻ നസീബ് മേലാക്കുപറമ്പിലെ രാവുണ്ണി ഏട്ടന്റെ അടുത്തുനിന്ന് കുറച്ചു പണം കടം ചോദിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ പണവുമായി സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലെത്തിയ നസീബ് കണ്ടത് ചേതനയറ്റ ഷഹാനയുടെ ശരീരമാണ്. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പെങ്ങൾ കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു! നാട്ടുകാർ ഓടിക്കൂടി. സങ്കടം താങ്ങാനാവാതെ ഇരുന്ന നസീബിനു നേരെ അവർ വിരൽ ചൂണ്ടി.
"നീയല്ലേ ഇവളെ കൊന്നത്? കഞ്ചാവിനും മയക്കുമരുന്നിനും അടിമയായ നീ സ്വബോധമില്ലാതെ നിന്റെ പെങ്ങളെ തീർത്തതല്ലേ?"
ആ പാവം ചെറുപ്പക്കാരന്റെ തലയിൽ നാട്ടുകാർ കുറ്റം ചാർത്തി. നിരപരാധിയായ നസീബ് 14 കൊല്ലം ജയിലഴിക്കുള്ളിലായി. തന്റെ പെങ്ങൾക്ക് ഒരുപിടി മണ്ണുവാരിയിടാൻ പോലും ആ വിധികാലം അവനെ അനുവദിച്ചില്ല. ജയിൽ മോചിതനായ നസീബ് സത്യം കണ്ടെത്താൻ ഉറച്ചു. തന്റെ ഏക കൂട്ടുകാരനായ വിക്രമിനോട് അവൻ പറഞ്ഞു: "സത്യം കണ്ടുപിടിക്കാതെ എനിക്കിനി സമാധാനമില്ല." പക്ഷേ, തെളിവുകൾ എവിടെ? അവർ താമസിച്ചിരുന്ന വീട് പോലും നാട്ടുകാർ പൊളിച്ചുനീക്കി അവിടെ ഫാക്ടറി പണിതിരുന്നു. എങ്കിലും തളരാതെ നസീബ് അന്വേഷണം തുടർന്നു. ഷഹാനയുടെ കോളേജിൽ പഠിച്ചിരുന്ന, തടിച്ച ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള ഒരാളെ അവൻ പിടികൂടി. ചോദ്യം ചെയ്യലിൽ സത്യം പുറത്തുവന്നു.
"സത്യം പറയാം നസീബ്ക്കാ... എന്നെ വിടൂ! രാവുണ്ണി ഏട്ടൻ പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഞങ്ങൾ അവിടെ വന്നത്. ഷഹാനയോട് ചില സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കാനെന്ന വ്യാജേന ഞങ്ങൾ അകത്തു കയറി. അവൾ എതിർത്തപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ കത്തികൊണ്ട് കുത്തി. അന്ന് അവളുടെ ആഭരണങ്ങൾ മോഷ്ടിച്ചതും ഞാനായിരുന്നു." ആ വാക്കുകൾ നസീബിന്റെ ഉള്ളിലെ കനൽ ആളിപ്പടർത്തി. തന്റെ അനിയത്തിയെ നശിപ്പിച്ചവനെ അവൻ നിയമത്തിന് വിട്ടുകൊടുത്തില്ല, സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് തന്നെ തീർത്തു. ഒടുവിൽ നസീബ് രാവുണ്ണി ഏട്ടന്റെ മുന്നിലെത്തി. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാവുണ്ണി അവനെ നേരിട്ടു.
"എടാ ചെക്കാ, എന്നെ നീ വെല്ലുവിളിക്കുന്നോ? എന്റെ ബിസിനസ്സുകൾക്ക് തടസ്സം നിന്നാൽ നിന്നെയും ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും." നസീബ് ശാന്തനായി പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ ഈ ചിരിക്ക് അധികം ആയുസ്സില്ല. പണം ചോദിച്ചു വന്ന എന്നെ നിങ്ങൾ ചതിച്ചു. എന്റെ പെങ്ങളെ കൊന്നു. ഇനി ഈ ലോകത്ത് നിങ്ങൾ ഉണ്ടാവരുത്."
തന്റെ ജീവിതം തകർത്ത രാവുണ്ണിയോടും നസീബ് കണക്കുചോദിച്ചു. നീണ്ട വർഷത്തെ അനീതിക്ക് അവൻ ചോരകൊണ്ട് പകരം വീട്ടി. ഒടുവിൽ, വിജനമായ കോളേജ് വരാന്തയിൽ ഇരുന്ന് തന്റെ നോട്ടുബുക്കിൽ നസീബ് ഇത്രയും കുറിച്ചു: "മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും മായാത്ത മുറിവാണ് ഷഹാന. അവൾ മരിച്ചിട്ടില്ല, എന്റെ കൂടെ തന്നെയുണ്ട്..." നഷ്ടപ്പെട്ട ഓർമ്മകളുടെ ഭാരവുമായി നസീബ് തന്റെ യാത്ര തുടരുകയാണ്... തുടരും